We spreken om 8:00 uur af voor het ontbijt, Het ontbijt is OK, met alles wat we nodig hebben maar het kan weerom niet tippen aan Osthouse. Het is echter voedzaam en dat we dit vandaag zullen nodig hebben blijkt al snel na ons vertek uit het hotel. De weg gaat iedere keer weer de berg op om daarna weer naar beneden te gaan. Over het weer hoort ge ons niet klagen. Er staat een omfloerst zonnetje en er is quasi geen wind. Zo hebben we het graag. De zichten op de bergen zijn en blijven zeer mooi met de typische dorpjes her en der verspreid tussen de wijngaarden.

Het eerste stadje dat we aandoen is Dambach la Ville. We beperken ons tot het doorfietsen van een eerste versterkte poort om er langs de andere kant van het stadje door een andere versterkte poort weer uit te komen.

Ondertussen hebben we beslist dat het weer goed genoeg is om deze middag weer een picnic te hebben. De broodjes die daarvoor nodig zijn kopen we in Bergheim, een tweede versterkt stadje. We zien wel wanneer we onze broodjes oppeuzelen want nu is het nog wat te vroeg. Het is zelfs nog wat te vroeg wanneer we een van de steile hellingen ten zuiden van Bergheim opgekropen zijn. Het uitzicht is erg mooi maar we hebben ervoor moeten werken. Rond 11:30 komen we in Ribeauvillé aan. Ook hier is het bekende stramien door de eeuwen heen gevolgd. Een versterkte poort als onderbreking in de vestingsmuren, een hoofdstraat met grote vakwerkhuizen waarop zijstraatjes uitgeven met kleinere vakwerkhuizen , allemaal in erg schreeuwerige kleuren. In alle stadjes die we tegengekomen zijn liepen nogal wat toeristen rond maar Ribeauvillé spant toch wel de kroon. Het is ondertussen middag geworden en tijd voor de picnic. Gelukkig zien we een patrouille van de politie waaraan we raad kunnen vragen. Die weten ons te vertellen dat langs de zuidelijke kant van het stadje op de vestingsmuren banken en tafeltjes staan. Bovendien is daar zelfs een openbare WC die netjes gehouden wordt door de gemeente. Een picnic op een bankje onder een linde met zicht op de Rijn vallei lijkt een strak plan.

Na de picnic rijden we naar Riquewihr. Daar is het ook druk maar toch minder dan in Ribeauvillé. Ondertussen blijft de weg op een montagne russe lijken, omhoog en omlaag en opnieuw en opnieuw. En de donkere wolken blijven aan de bergen haperen zonder in onze richting te komen. We vertrouwen het toch niet 100% waardoor we het kasteel van Haut Koenigbourg rechts laten liggen. De eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat de ligging hoog in de bergen ook “afradend” werkt.

Bij één van de volgende afdalingen krijgen we een mooi zicht op Hunawihr, nog een van die vele dorpjes / stadjes.

Het volgende is onze bestemming voor vandaag: Kaesersberg. We checken in het Hotel des Remparts in en verkennen te voet het stadje (zonder naar het kasteel op de bergflank te klimmen. Om één of andere reden verkiezen we een frisse pint. Na die pint / Pinot Gris is het tijd om naar het wijngoed van Jean Dietrich te stappen. Daar hebben we om 5 pm afgesproken met Mr Dietrich. De brave man is erg gul met het uitschenken van het resultaat van zijn arbeid. We krijgen maar liefst 8 staaltjes van zijn wijnen en wat blijkt :de degustatie is opnieuw gratis. De prijslijst is trouwens zeer schappelijk maar geen enkele wijn slaat ons dermate met verbazing dat we geneigd zijn om met de auto terug te keren om een paar flessen te kopen. Voor mij deed de muscat bij Karcher of de cremant bij Faller dat wel.

Na de proeverij is het tijd om ons klaar te maken voor het avond eten bij La Porte Haute waar we snel en goed bediend worden met een lekkere Bordeaux (ondanks het feit dat Mr Dietrich ook het restaurant binnen wandelt).

Nu is het tijd voor het bedje want morgen wacht een lange tocht tot in Mulhouse.

Slaapwel