Vandaag is het een zeer korte etappe maar toch willen we vroeg vertrekken omdat we om 10:30 aan het Office de Tourisme moeten zijn om aan te sluiten bij een gegidste wandeling door de wijk La Petite France in het oude centrum van Strasbourg. Het is niet omdat we vandaag weinig km voor de wielen geschoven krijgen dat we een beperkt ontbijt nemen. Wanneer we om 7:30 aan het ontbijt verschijnen staat een fantastisch buffet ons op te wachten. Dit is een van de betere buffetten die we al meegemaakt hebben, niet alleen door de kwantiteit en diversiteit maar ook door de kwaliteit van het aanbod. Natuurlijk mogen we een eitje aan de chef (himself) vragen maar hij heeft ook twee soorten scampi’s, twee soorten zalm, een paté en croute, een zestal soorten lokale kazen, brood en croissants en chocolade broodjes à gogo. Een grote kom vers gesneden vruchten waar men huisgemaakte yoghurt kan bij eten tenzij men er huisgemaakte confituren wil bij doen. Ik ga stoppen want ik heb weinig tijd en jullie hebben het (al een tijdje) door, neem ik aan.

Men zou bijna vergeten dat we weer de fiets op moeten. Het is deze morgen echt wel een beetje van moeten want het ziet ernaar uit dat de regen van gisteravond de hele nacht door gedaan heeft en nog altijd van geen ophouden weet.

Aangezien horum omnium fortissimi Belgae sunt laten we ons niet door een beetje water afschrikken en bestijgen we onze stalen rossen. Wonder boven wonder na een kwartiertje houdt de regen op en kunnen onze kleren die een beetje nat geworden waren weer opdrogen. Ik weet niet waar we dit aan verdiend hebben maar hoogstwaarschijnlijk heeft het te maken met jullie massale blote knieën gebedsstonde en misschien een paar eieren bij een of ander arm Klaartje. In ieder geval hartelijke dank van het hele peloton. Na een paar kilometer bereiken we het kanaal dat de Rijn met de Rhone verbindt. We rijden een 10-tal km langs het jaagpad waardoor we al snel het voorgeborchte van Strasbourg bereiken.

We laveren zo goed en zo kwaad als mogelijk door het verkeer en de smalle straatjes van het oude centrum van Strasbourg. Vooral dat laatste is een uitdaging door de groepen toeristen die in kudde achter het vlaggetje van de gids lopen.

De kuddes die zich gedwee achter de vlaggetjes scharen hebben ons toch wat schrik ingeboezemd. Ten onrechte blijkt wanneer we om 10:30 aan het verzamelpunt met de gids samenkomen. We blijken maar met zijn zessen te zijn (ons peloton en een Frans koppel). De gids valt trouwens ook reuze mee. Ze doorspekt de hele tocht met allerlei wetenswaardigheden en wetenswaardigheidjes. Zo vertelt ze dat haar grootouders in hun leven vier maal van nationaliteit veranderd zijn en dat Gutenberg’s echte naam “Gaensefleisch” was en dat zijn drukkerij “Zum Guten Berg” heette. Wie kan hem ongelijk geven dat hij zijn naam wou veranderen? Ze vertelt ook over een aantal kerken / tempels die zowel door katholieken als door protestanten gebruikt werden / worden. De enen kregen het koor, de anderen het schip. Misschien iets om over na te denken. De gids legt ook uit hoe syphilis voor de naam van de wijk “Petite France” zorgde.

Na de wandeling is het tijd om de inwendige mens te versterken. We doen dit samen met Chantal en Nicholas, het koppel dat de gegidste tocht met ons samen deed. Daarna is het tijd om de voorwielen van onze stalen rossen richting het Europees Parlement te sturen. Dit doen we niet zonder eerst langs de Neustadt te fietsen. Deze wijk werd tijdens een van de Duitse periodes (ts 1880 en de Eerste Wereldoorlog) gebouwd om aan te tonen wat de Kaiser kon bewerkstelligen. Naast de Jugendstil gebouwen zijn het vooral neo iets (romaans, gotisch, renaissance, barok, ….) gebouwen.

Na die omzwerving langs de realisaties van de Kaizer rijden we naar de realisaties van Robert Schuman en de andere stichtende leden van de EGKS als voorloper van de EG. Een enorm aantal (mooie) gebouwen vormt de Europese wijk. We bezoeken het parlement waarbij opvalt hoe streng de beveiliging is (ondanks het feit dat het parlement niet in sessie is), hoe veel mensen ons (vriendelijk) te woord staan omdat ze blijkbaar niets beter te doen hebben, hoeveel glas en inox in deze gebouwen verwerkt is om de schijn te wekken dat alles clean en transparant is en hoe geprobeerd wordt de bezoeker te overtuigen van de Europese gedachte. Het idee achter het Europese project is inderdaad mooi maar de uitvoering laat soms te wensen over. En Straatsburg zelf is daar een bewijs van. Hoeveel energie gaat verloren in de maandelijkse verhuis voor één week?

Na de Europese immersie is het tijd om naar de kathedraal terug te keren. Het oorspronkelijke plan was ons om 3 uur door een gids door de kathedraal te laten leiden maar dat hebben we moeten laten varen door tijdsgebrek. Dus gaan we zonder gids de binnenkant bekijken. Die valt tamelijk tegen, vooral door het relatief sombere karakter van de ruimte.

Anne en Georges willen van hun aanwezigheid in de wijk gebruik maken om nog eens rond te lopen terwijl wij de verleiding om vanop een terrasje de wereld te bekijken niet kunnen weerstaan.

Ondertussen is het al bijna 6pm geworden en dus tijd om ons hotel op te zoeken en ons klaar te maken voor de voorlaatste activiteit van de dag (= het avondmaal). Bij de receptie heeft men ons het restaurant Kuhn aangeraden. Het is amper 200 m van het hotel, ziet er OK uit en zit proppensvol. Veel argumenten dus om voor dit restaurant te kiezen. We hebben er geen spijt van want de bediening zorgt voor een vrolijke noot, het eten is lekker en de prijs is erg schappelijk. Wat moet een mens meer hebben?

Morgen hebben we hopelijk weer een droge dag want we trekken naar de uitlopers van de Vogezen en doen dit liever zonder nattigheid.

Slaapwel