Het jaar 2025 is, tot nu, voor ons in vele opzichten een atypisch jaar geweest. In januari en februari zijn we niet naar Spanje geweest, het voorjaar zat niet zoals andere jaren vol voorbereiding van “de grote reis”, er is geen “grote reis” geweest en tussen april en juni zat er geen tripje naar Marbella in. Dit alles had te maken met de renovatie van ons appartement in Leuven. We wilden in de buurt zijn wanneer het hele appartement overhoop gehaald werd. Dat had heel wat voeten in de aarde want we de renovatie was dan ook zeer grondig. Kortom, we zaten aan Belgie gekluisterd voor een langere periode dan ooit in het recente verleden. Gelukkig was er de traditionele eerste week van juli met de kleinkinderen in Spanje. Het was het eerste teken dat er beterschap op komst was en met de verhuis op 14 juli werd de terugkeer naar de normaliteit bezegeld.

Een verder bewijs van de terugkeer naar de normaliteit staat nu voor de deur. Dinsdag vertrekken we met de fietsen achterop de auto naar Colmar om op woensdag op een zesdaagse grote lus door de Elzas te vertrekken. Deze tocht zal voor ons al de zevende fietstocht zijn die ik min of meer zelfstandig in elkaar gepuzzeld heb. De samenstelling van het peloton is over de jaren gewijzigd (tweemaal met de Gyselinkskes, driemaal met Erik en Mien en nu een derde maal met Georges en Anne) maar de bedoeling (op een sportieve manier genieten van het gezelschap en de omgeving) is dezelfde gebleven.

Naast het feit dat deze fietstocht een traditie geworden is lijkt het er ook op dat minder goed weer (we schuwen de uitdrukking “slecht weer” als de pest) een traditie aan het worden is. Net zoals vorig jaar was het weer in de aanloop naar de tocht erg mooi maar lijken de twee komende weken niet veel goeds te voorspellen (alle dagen regen, gevoelig frisser en wind tot 50 km/h). We rekenen erop dat het gezegde dat er geen slecht weer bestaat maar wel slechte kledij juist is en niet alleen uitgevonden is door kledingverkopers. We zorgen er in ieder geval voor dat regenkledij en een paar goede paraplus niet ontbreken in ons valiesje. Onze stalen rossen hebben we alvast al opgezadeld met waterdichte fietstassen. Op die manier zouden onze dagspullen toch even droog blijven als de spullen die door de bagagetransporteur van het ene hotel naar het volgende gebracht worden. De hoop is dat de buitenkant alleen onder de douche nat wordt en dat de binnenkant zich kan toeleggen op streekprodukten zoals Pinot gris, Riesling en Gewurtztraminer. Dat we na de Loire en de Champagne weer een wijnregio aandoen is louter toevallig, wat kwatongen ook mogen beweren.

Enfin, hiermee zijn jullie weer op de hoogte van wat onze plannen de volgende week of twee zijn. Onze avonturen (?) zullen hopelijk iedere dag aan cyberspace toevertrouwd worden zodat jullie vanop afstand kunnen mee genieten / afzien.

Lectori salutem